نه چراغی، چه چراغی چیز خوبی می شه دید

نه سلامی چه سلامی همه خون تشنه ی هم

نه نشاطی چه نشاطی مگه راهش می ده غم

“The scientist describes what is; the engineer creates what never was.”

- Theodore von Karman
 
 

من باطن هر فراز و پستی دانم؛

با اين همه از دانش خود شرمم باد،

 گر مرتبهای ورای مستی دانم.

وقتی گریبان عدم
با دست خلقت می درید

وقتی ابد چشم تو را
پیش از ازل می آفرید

وقتی زمین ناز تو را
در آسمانها می کشید

وقتی عطش طعم تو را
با اشکهایم می چشید

من عاشق چشمت شدم
نه عقل بود و نه دلی

چیزی نمی دانم از این دیوانگی و عاقلی

یک آن شد این عاشق شدن
دنیا همان یک لحظه بود

آندم که چشمانت مرا
 از عمق چشمانم ربود

 وقتی که من عاشق شدم
شیطان به نامم سجده کرد

آدم زمینی تر شد و
عالم به آدم، سجده کرد

من بودم و چشمان تو
نه آتشی و نه گلی

چیزی نمی دانم از این دیوانگی و عاقلی